EDEBİYATI PİŞİRMEK

“Yemeği tencerede pişerken görmek, kokusunu almak, buğusunu duymak çok hoşuma gider. İştihamı açar. Onun için aperatif olarak ekseriya mutfağa uğrar, tencerelere şöyle bir el ve göz atarım. Bilhassa fırının kapağını açmak! Bunun zevkini almayanlara şaşarım, acırım. Dünyada güzel bir keyiften kendilerini mahrum bıraktıkları için.” – Refik Halid Karay

“Efendibabamız” Ahmet Midhat Efendi’nin romanlarında hangi yemekler pişer? Tevfik Fikret’in Aşiyan’daki sofrasında hangi lezzetler yer alır? Refik Halid’in kaleminden çıkan sofralar neyle tatlanır? Sait Faik’in hikâyelerinden nasıl kokular yükselir? Peki, bir romanın satırları arasında rastladığımız yemeği kendi mutfağımızda pişirebilir miyiz?

Edebiyat, insanı anlatırken onun sofrasını da kayda geçirir. Roman ve hikâyelerde yemek; bazen geçim derdini, bazen bolluğu, bazen de özlemi anlatır. Bir sofranın çevresinde kimlerin buluştuğu, kimin ne yediği ve yemeğin nasıl hazırlandığı, dönemin gündelik hayatına ve toplumsal ilişkilerine dair çok şey söyler.

Bahriye Çeri, Edebiyatı Pişirmek: Edebiyatın Lezzet Haritası’nda Tanzimat’tan günümüze Türk edebiyatında yemeğin izini sürüyor. Yazarların damak zevklerini, eserlerdeki sofraları ve unutulmaya yüz tutmuş mutfak alışkanlıklarını inceliyor. Ardından, edebî eserlerde adı geçen, tasvir edilen ya da hazırlanışı anlatılan yemekleri tariflere dönüştürüyor. Bamyadan aşureye, sigara böreğinden tas kebabına uzanan bu tariflerle okuduklarımızı mutfağımıza taşıyor.

Edebiyatı Pişirmek, kitapları bir de sofralarından tanımak ve okuduğu lezzetleri pişirmek isteyenler için…

Lütfen buyurun!